In Zak en Sas
Hij kon net staan. Zijn beentjes wiebelden in de slaapzak, maar hij hield zich dapper vast aan despijlen. Krap tien maandjes jong, stak hij zijn neus nét boven de gietijzeren bedrand uit, zodat hijuitstekend zicht had op het boek ‘Max en de Maximonsters’. Max zelf sliep met het sluiten van hetboek. Mijn eigen slaapzakkerige hoofdpersoon…