In een plank houding staar ik naar de katoenvezels van mijn handdoek. Op enig moment raken ze bijna mijn oogballen aan. Als de trainster niet kijkt zet ik daarom lafjes mijn knieën eronder. Mijn hartslag verslaat de beat van de kneiterharde house die tijdens deze boksfitles al een uur door de speakers klinkt. Om precies…
‘Mijn hele leven lang, heb ik steeds gedacht, als je maar zoekt, dan zul je ooit eens vinden. Een engel die al lang, op me heeft gewacht, en zich voor altijd aan me wil verbinden…’ Brandsteder zong het zijn kersverse bruidsparen toe, terwijl hij de lichtgevende showtrap afdaalde. Iknam, riekend naar Badedas en met het…
1 April 2011:Mam: “met Derckx”Ik: “Mam ich zit bieej de Ehbo, hub mien bein gebroke.”Mam: “WAAT NOEE ALWEER, WIE KAN DET NOEE WEER!”Ik: “1 April!”Mam: “Bah Maart haha.” 1 April 2012Mam: “met Derckx”Ik: “Mam ich zit bieej de Ehbo, hub mien bein gebroke.”Mam: “NOEE DET ALWEER WAAT HUBSE NOEE WEER GEDOAN?!”Ik: “1 April!”Mam: “Maart sjei…
Eerst je hoofd, dan je lijf, een blik op de klok. Ik kan er diezelfde klok op gelijk zetten. Je kruipt tussen ons in en ik schuif een beetje op. We delen een hoofdkussen. En heel wat wangkussen. Al sinds je kan lopen is dit je ochtendritueel. Een ritueel waaraan ik niet wil wennen. Je…
Er hing een vaal ochtendzonnetje met een vleugje brutale lente, maar toch blies ik koudewolkjes van opwinding. Om mijn dunne onderarm bungelde een rieten mand, bekleed met een rode boerenzakdoek. In de mand rolden vierentwintig surprise eieren. In mijn haar mijn signature vlechtje met dito strik. Grote passen op mijn nieuwe schoenen brachten me naar…
De Poolse arts en pedagoog Korczak schreef ooit over de mens en zijn fundamentele recht opmalligheden. Leg er de loep op, en iedereen heeft dat gekke randje. Daarnaar opzoek gaan bij mijn medemens om het vervolgens te kunnen snappen is een bezigheidwaar ik erg van geniet. Bij mijn man bijvoorbeeld, van aard een jaloersmakendevenwichtig type,…
Bij thuiskomst leg ik de post en sleutels op het aanrecht en pluk verspreid over de gang, en met mijn jas nog aan, de uitgeschopte kinderschoenen van de vloer. Eenmaal bij het aanrecht bekijk ik de post en voel me opeens duizelig. ‘ Gaat het?’ vraagt de oudste bezorgd. Ja hoor, verzeker ik hem als…
Hae loog inne stool, e bitje óngeruutOppe gânk klonk niks as ruisVanne televisie, di-j stónge allemaol uitEn eemes zag: ‘Ik ga naar huis’ Gaojt mer, dacht hae, gaojt mer allemaolHae woortj gewoën zat‘Laotj mich mer, laotj mich gaon’Mer altied waas d’r waal wat Dan weer emes op bezoek, of bingo inne zaalHae haaj nog noejts…
Ik weet niet wat het over mij zegt, maar ik hou er ontzettend van om mensen te laten schrikken. Ik woonde ooit tegenover het treinstation, zag mijn vriendje uit de trein stappen en besloot me teverstoppen in een gitzwarte badkamer. Hij, al gezegend met een sleutel,stapte het pikdonkere appartement binnen, riep mijn naam en checkte als…
Onze oudste maakt best vaart, gaat staan op zijn pedalen en tuurt de mistige landerijen over. Ik doe mijn best hem bij te houden, de ijskoude handjes van de jongste achterop,glijden onder mijn trui. Mijn ademsnakken blaast korte wolkjes rond mijngezicht. Oranje lichten kondigen de intercity naar Maastricht aan. Met op de achtergrond het blauw-geel…