Bij thuiskomst leg ik de post en sleutels op het aanrecht en pluk verspreid over de gang, en met mijn jas nog aan, de uitgeschopte kinderschoenen van de vloer. Eenmaal bij het aanrecht bekijk ik de post en voel me opeens duizelig. ‘ Gaat het?’ vraagt de oudste bezorgd. Ja hoor, verzeker ik hem als…
Hae loog inne stool, e bitje óngeruutOppe gânk klonk niks as ruisVanne televisie, di-j stónge allemaol uitEn eemes zag: ‘Ik ga naar huis’ Gaojt mer, dacht hae, gaojt mer allemaolHae woortj gewoën zat‘Laotj mich mer, laotj mich gaon’Mer altied waas d’r waal wat Dan weer emes op bezoek, of bingo inne zaalHae haaj nog noejts…
Ik weet niet wat het over mij zegt, maar ik hou er ontzettend van om mensen te laten schrikken. Ik woonde ooit tegenover het treinstation, zag mijn vriendje uit de trein stappen en besloot me teverstoppen in een gitzwarte badkamer. Hij, al gezegend met een sleutel,stapte het pikdonkere appartement binnen, riep mijn naam en checkte als…
Onze oudste maakt best vaart, gaat staan op zijn pedalen en tuurt de mistige landerijen over. Ik doe mijn best hem bij te houden, de ijskoude handjes van de jongste achterop,glijden onder mijn trui. Mijn ademsnakken blaast korte wolkjes rond mijngezicht. Oranje lichten kondigen de intercity naar Maastricht aan. Met op de achtergrond het blauw-geel…
Ze had een zesjarige dochter. De vader van het mooie meisjehad zich al vroeg in haar leven lafjes aan zijn verantwoordelijkhedenonttrokken. Sindsdien leefde ze als krachtige alleenstaande moeder samen methet meisje. De man, en eigenlijk alle mannen, hadden sindsdien voor haarafgedaan. ‘Ze lopen alleen hun pik achterna.’ en ‘Die zijn niet in staat tot echteliefde,’…
Onze badlakens raakten elkaar. We hadden dus praktisch gezoend. Het gras was nog nat, zo vroeg hadden we ons gesetteld op het groene veld naast het buitenbad.Met zijn armen om mijn middel, gleden we als een eenheid van de glijbaan, enrolden we de warme zomerdag door. Ik had het zo vaak gezien op teevee. Hoofden…
‘Heb jij ook weleens moeite met in slaap vallen?’ Ik heb moeite met níet in slaap vallen, bedenk ik me, daar op die bank middenin een berg opvouwwas. De zelfhulpdocu voor overprikkelde moeders bekijk ik vooral om de moeders waarmee ik werk beter van dienst te kunnen zijn. Zelf heb ik verder weinig op met…
De enige vliegschaamte die ik vroeger kende, was deplaatsvervangende schaamte voor mijn buurman op die verre vlucht. Mijnreisvriendin en ik deelden een driezits met hem en hij zat bij het raam. Wekoersten op Singapore, ontwaakten tijdens schemer en hadden dan geen enkelbenul van de tijdszone waarin we leefden en sukkelden dan weer in. Hij bleefechter…
Soms zijn de ouders waarmee ik mag werken de wanhoop nabij, bijvoorbeeld vanwege langlopende stilzwijgende of juist luide conflicten met elkaar en/of binnen de opvoedrelatie met hun kinderen. Ik blijf het een grote vorm van dapperheid vinden als ze je uitnodigen om achter hun deur te komen meekijken. Niet zelden zie ik het voorbij komen:…
Mijn vaste verkering loopt om het bijgebouw heen. Demuziekstudio die hij er eigenhandig bouwde is een jongensdroom die uitkomt. Hijcheckt of het voldoende geluidsdicht is. De harde drumslag van Phil Collins isnauwelijks hoorbaar. Pas bij het openen van de studiodeur blaast ‘ie me weg,rechtstreeks mijn verleden in. Ik zat bovenaan de trap. Beneden me de…