Terwijl ik kijk hoe de weg voor me, strak en saai, wordt opgeslokt, breng ik mijn hand in de vorm van een kommetje van het stuur naar de achterbank. Het duurt nooit lang voordat hij zijn sokloze, zachte tweejarige hakje in mijn handpalm legt. Omdat ik hem bijvoorbeeld niet altijd kan vinden in de spiegel…
Ik stuur de tandenborstel door mijn schuimbekkende mond. Mijn haar zegt Tina, mijn ogen Mohammed Ali. Een bestuurbare auto rijdt tot vier keer toe tegen mijn enkel. Vanuit de badkamer kijk ik naar het toilet op de gang, waar tussen bungelende benen twee ijverige duimen de controller bedienen. Mijn eerst zo liefdevolle ‘Ja, schat?’, maakt…
Toen hij in mijn armen lagZag ik geen tranen van gelukHet was nóg veel meer dan datJe leek een beetje van je stuk Je lip begon te trillenIk wist ook niet wat ik moestHij was veel meer dan dat je wildeZelfs de zuster hield zich koest ‘Hier is hij dan, je zoon’En ze legde hem…
In een plank houding staar ik naar de katoenvezels van mijn handdoek. Op enig moment raken ze bijna mijn oogballen aan. Als de trainster niet kijkt zet ik daarom lafjes mijn knieën eronder. Mijn hartslag verslaat de beat van de kneiterharde house die tijdens deze boksfitles al een uur door de speakers klinkt. Om precies…
‘Mijn hele leven lang, heb ik steeds gedacht, als je maar zoekt, dan zul je ooit eens vinden. Een engel die al lang, op me heeft gewacht, en zich voor altijd aan me wil verbinden…’ Brandsteder zong het zijn kersverse bruidsparen toe, terwijl hij de lichtgevende showtrap afdaalde. Iknam, riekend naar Badedas en met het…
1 April 2011:Mam: “met Derckx”Ik: “Mam ich zit bieej de Ehbo, hub mien bein gebroke.”Mam: “WAAT NOEE ALWEER, WIE KAN DET NOEE WEER!”Ik: “1 April!”Mam: “Bah Maart haha.” 1 April 2012Mam: “met Derckx”Ik: “Mam ich zit bieej de Ehbo, hub mien bein gebroke.”Mam: “NOEE DET ALWEER WAAT HUBSE NOEE WEER GEDOAN?!”Ik: “1 April!”Mam: “Maart sjei…
Bij thuiskomst leg ik de post en sleutels op het aanrecht en pluk verspreid over de gang, en met mijn jas nog aan, de uitgeschopte kinderschoenen van de vloer. Eenmaal bij het aanrecht bekijk ik de post en voel me opeens duizelig. ‘ Gaat het?’ vraagt de oudste bezorgd. Ja hoor, verzeker ik hem als…
Ik weet niet wat het over mij zegt, maar ik hou er ontzettend van om mensen te laten schrikken. Ik woonde ooit tegenover het treinstation, zag mijn vriendje uit de trein stappen en besloot me teverstoppen in een gitzwarte badkamer. Hij, al gezegend met een sleutel,stapte het pikdonkere appartement binnen, riep mijn naam en checkte als…